عکاسی نادر

وبلاگ من


صفحه نخست
تماس با نویسنده

نویسندگان وبلاگ نیکنام

آرشیو وبلاگ بهمن ۸٩
مهر ۸٩
امرداد ۸٩
دی ۸۸
مهر ۸۸
تیر ۸۸
شهریور ۸٧
تیر ۸٧
آبان ۸٦
اردیبهشت ۸٦

لینک دوستان
  قالب هاي وبلاگ
تودی لینک
عکاسی
دوستیابی سالم
فاوانیوز
خرید اینترنتی
ماكرومديا ایکس
خروجی و آمار وبلاگ

لوگوی دوستان

آنچه که باید در هنگام خرید دوربین‌های دست دوم در نظر بگیریم

خرید و فروش دوربین‌های دیجیتال به صورت کارکرده یا اصطلاحا دست دوم بسیار معمول است. دوربین‌های دیجیتال سریعتر از مد می‌افتند. دیگر مثل دوران دوربین‌های نگاتیوی، یک دوربین سالیان سال برای یک عکاس کار نمی‌کند. مدل‌های جدید با سرعت بسیار بیشتری نسبت به مدل‌های آنالوگ وارد بازار می‌شوند و به محض ورود یک مدل جدید، بلافاصله مدل‌های قدیمی‌تر دچار افت قیمت شده و از بازار خارج می‌شوند. به همین دلیل بسیاری از کاربران ترجیح می‌دهند که دوربین‌های دیجیتال دست دوم نسبتا تر و تمیز را خریداری و استفاده کنند. این دوربین‌ها دارای قیمت بسیار مناسبی هستند و اگر یک عکاس امروزی نیازی به امکانات مدل جدید‌تر نداشته باشد، می‌تواند به خوبی از آن بهره ببرد. اما اگر شما هم قصد دارید یک دوربین دست دوم را خریداری کنید چه چیز‌هایی را امتحان می‌کنید؟ آیا فقط دوربین را روشن کرده، چند عکس می‌گیرید و آنها را روی نمایشگر نگاه می‌کنید؟ در اینجا لیستی از آنچه که باید در هنگام خرید یک دوربین دیجیتال دست دوم، به آنها توجه کنید را می‌خوانید. همچنین می‌توانید این لیست را از متن زیر کپی کرده و چاپ کنید و در هنگام خرید از آن استفاده کنید.

 

نکته دلگرم کننده اینکه به جز مشکلاتی که ممکن است پس از تعداد زیاد شات زدن برای شاتر دوربین پیش بیاید (و به راحتی سرویس و تعمیر می‌شود)، تقریبا هیچیک از مشکلات دوربین نیست که نتوان در همان چند دقیقه نخست آنها را مشخص کنید. بنابراین برای شروع حتما باطری دوربین را آزمایش کنید. دوربین را روش و خاموش کنید. باطری دوربین را چک کنید تا درصد انرژی باقیمانده آن مشخص شود، سپس باطری را خارج کرده و دوباره وارد دوربین کنید و ببینید که باز هم همان مقدار انرژی قبلی را نشان می‌دهد. اگر همه‌ چیز روبراه بود، بعد می‌توانید موارد این لیست را در چند دقیقه بررسی کنید.

2. کارت حافظه خودتان را در دوربین بگذارید و ببینید که آیا بدون مشکل آن را شناخته و روی آن عکس می‌گیرد.

3. تمامی پیچ‌ها را چک کنید و ببینید آیا وضعیت ظاهری آنها طبیعی است و جای پیچ‌گوشتی بر روی آنها باقی نمانده باشد.

4. مانت دوربین را چک کنید و ببینید که جای خراشیدگی شدیدی که نشان از بد جا زدن لنز است، بر روی آن دیده نمی‌شود. همچنین ببینید که آیا محفظه دوربین تمیز و بدون آلودگی ظاهری باشد.

5. لنز خودتان را روی دوربین ببندید و ببینید که آیا دوربین بدون مشکل آن را تشخیص می‌دهد.

6. آیا شاتر دوربین بدون مشکل کار می‌کند و صدای شاتر دوربین طبیعی است؟

7. تعداد عکس پی‌درپی هر دوربین مشخص است و آن را می‌توانید در بررسی‌های دوربین‌های دیجیتال یا در راهنمای دوربین پیدا کنید.

8. آیا تغییر دیافراگم و تغییر شاتر دوربین، واقعا تنظیمات دیافراگم و شاتر تصویر را تغییر می‌دهد؟ مشخصات هر تصویر را می‌توانید با فعال کردن اطلاعات روی هر عکس، دقیقا روی خود نمایشگر دوربین نیز مشاهده کنید.

9. چک کنید که آیا تمام مد‌های نورسنجی دوربین، MASP به درستی کار می‌کنند؟

10. نمایشگر دوربین را خوب بررسی کنید تا شکستگی یا اختلاط رنگ نداشته باشد.

11. اگر دوربین‌تان دارای قابلیت فیلمبرداری است، بررسی کنید که این قابلیت درست کار می‌کند یا خیر.

12. چک کنید که تمامی دکمه‌های دوربین به درستی کار می‌کنند.

13. کفشک فلاش یا Hotshoe دوربین را آزمایش کنید. کفشک دوربین ممکن است بر اثر استفاده از فلاش‌های قدیمی‌تر آسیب دیده و از کار بیفتد.

14. اگر دوربین دارای فلاش سر خود است، آن را آزمایش کنید.

15. اگر دوربین‌تان دارای فعال کننده بی‌سیم فلاش یا Remote IR Flash است (مانند دوربین‌های 7D و 60D کانن و اغلب مدل‌های نیکون مانند D80 و D90 و D300 و D7000 و غیره)، این بی‌سیم را فعال کنید.

16. یک عکس با زمینه کاملا سفید و یک عکس نیز با زمینه کاملا سیاه بگیرید(زمینه سفید خالص می‌تواند یک کاغذ A4 و زمینه کاملا سیاه می‌تواند عکس با درپوش لنز باشد) و عکس را روی نمایشگر دوربین ببینید تا مطمئن شوید هیچ پیکسل مرده‌ای روی نمایشگر نیست.

17. یک صحنه خاص را کادربندی کنید، ترجیحا به صورت مایل از یک خط‌کش عکس بگیرید و نقطه فوکوس را روی یک شماره خاص بگذارید. سپس عکس را نگاه کنید و مطمئن شوید که فوکوس دوربین دقیقا روی همان شماره قرار گرفته است. ترجیحا این کار را با یک لنزی که خودتان به آن اطمینان دارید انجام دهید.

18. شاید خیلی سخت‌گیرانه باشد. اما بررسی کنید که آیا شارژر باطری دوربین به درستی کار می‌کند.

19. آخرین نکته هم اینکه در صورتی که دوربین شما دارای کارت گارانتی است بررسی کنید که چقدر از گارانتی دوربین باقی مانده است. برخی از شرکت‌ها مانند شرکت نورنگار امکان چک کردن صحت گارانتی و زمان باقیمانده آن را از طریق پیام کوتاه به شما می‌دهند.

20. چک کنید که آیا هیچ بررسی از دوربین مورد نظر روی سایت معتبر منتشر شده است یا خیر. در صورتی که این سایت دوربین مذکور را بررسی کرده است، برای اطلاع از امکانات خاص دوربین آن بررسی را مطالعه کنید.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٩/۱۱/٢٦ - نیکنام

عکاسی کودکان

عکاسی از کودکان

از نظر آماری کودکان محبوب ترین سوژه عکاسی در تمام دنیا هستند. آنها جذاب هستند. به همین دلیل عکاس هنگام عکاسی از کودکان احساس راحتی می کند و خلاصه سوژه فوق العاده ای برای عکاسی هستند. فقط باید هنگام عکاسی از کودکان صبور بود و البته باید مهارت هایی را هم کسب کرد. تا بتوان عکس های خوبی گرفت.

نکات عکاسی از کودکان

ــ چشم های بزرگ کودکان باید مورد توجه دقیق عکاس باشد و به اندازه کافی در عکس واضح باشد. با خاموش کردن فلاش دوربین خود از قرمزی چشم ها جلوگیری کنید. سعی کنید از نور طبیعی برای عکاسی از کودکان استفاده کنید. البته اگر نور کافی در اختیار ندارید. ولی اگر نور کافی نیست می توانید بعداً مشکل قرمزی چشم ها را در کامپیوتر خود با کمک نرم افزارهای گرافیکی حل کنید.

ــ کودکان غیر قابل پیش بینی اند و تمایل به حرکت و جنب و جوش دارند که این حرکت ها سبب تار شدن سوژه عکاسی که همان کودک است می شود از ISO با سرعت بالا و aperture بالا (حداکثر گشادی لنز) استفاده کنید تا در کمترین زمان ممکن عکس خود را بگیرید. همین طور باید تعداد زیادی عکس بگیرید تا بهترین را انتخاب کنید. این هم به لطف دوربین های دیجیتال امکان پذیر است چون دیگر با هر عکس یک فیلم حرام نمی کنید.

ــ پشت زمینه را ساده نگه دارید. چون معمولاً کودکان در محیطی پر از اسباب بازی و اسباب و وسایل هستند معمولاً پشت زمینه بیشتر از خود عکس جلب توجه می کند. و در اغلب موارد در عکاسی از کودک محیط اطراف اصلاً مهم نیستند و فقط از زیبایی عکس می کاهند. به کودک خود نزدیک شوید و تا حد امکان زوم کنید. اگر از لنز واید استفاده می کنید فاصله خود را با کودک حفظ کنید مگر اینکه بخواهید یک عکس خنده دار یا ... بگیرید. لباسهای رنگارنگ و پر نقش نگار توجه را از صورت کودک به جاهای قسمتهای دیگر عکس جلب می کنند. برای گرفتن بهترین عکس از نور معمولی و لباسهایی با رنگ محدود استفاده کنید.

ــ سعی کنید طیف رنگ های موجود در عکس را کاهش دهید.

ــ بهترین لحظات برای عکاسی در کسری از ثانیه از دست می روند همیشه دوربین خود را آماده نگه دارید.

ــ شاید عکس هایی که شما از کودک خود می گیرید، برایتان جالب باشد ولی برای دیگران این گونه نباشد. بنابراین سعی کنید در شرایط غیر عادی و غیر معمول از کودک عکس بگیرید.

متفاوت باشید.

در اینجا به چیزهایی که منجر به یک عکس غیر معمول و جالب از کودک می شود به اختصار اشاره می شود:

ــ کل اندام کودک را در عکس نمایش ندهید مثلاً یک پا یا یک دست را می توانید خارج از کادر عکس بیندازید. این سبب می شود که بیننده در ناخودآگاه خود بدنبال آن عضو غایب بگردد؟!

ــ به جای عکس گرفتن از کودک از اسباب بازی های رنگ وا رنگ کودک عکس بگیرید.

ــ عکس را از دید یک بزرگسال نگیرید بلکه از دید یک خردسال عکس بگیرید.

ــ از کودکان در شرایط نامتعارف عکس بگیرید.

ــ از کودکان در شرایطی که به خود قیافه بزرگسالان را می گیرند عکس بگیرید.

ــ از آینه ها استفاده کنید، عکاسی از کودک در حالیکه روی یک آینه چهار دست و پا کردن یا خزیدن تجربه جالبی است. البته اگر آنقدر خوش شانس هستید که می توانید از دو قلوها و چند قلوها عکس بگیرید کمتر به آینه احتیاج پیدا می کنید.

ــ تار کردن پشت زمینه در مورد کودکان نتیجه خوبی می دهد. برای این منظور از لنز بلند و aperture بالا استفاده کنید تا پشت زمینه را تار کنید بعد از گرفتن عکس می توانید از فیلترهای Blur برای مات کردن پشت زمینه استفاده کنید.

ــ کودکان از قرار گرفتن در جاهای عجیب و غریب احساس خوبی دارند و رفتارهای جالبی از خود نشان می دهند.

ــ لوازم حتی لوازم شخصی معمولی می توانند نتیجه جالبی در عکس کودک داشته باشند مثلاً کفش ها یا عینک بزرگسال یا لباس بزرگی که تن کودک می کنید در عکس جالب خواهد بود.

ــ سعی کنید از زوایای مختلف عکس بگیرید.

ــ متضاد عمل کنید. یک کودک را کوچک نشان ندهید بکله سعی کنید آن را مانند یک بزرگسال یا حتی یک غول در عکس خود نشان دهید.

ــ برای پشت زمینه عکس از فیلتر motion blur در نرم افزارهای ویرایش تصویر (مانند فتوشاپ) استفاده کنید. تا پشت زمینه منحرف کننده افکار بیننده را تار کنید. ولی صورت و چشمهای کودک باید واضح و شفاف باشند. البته این کار به سادگی و سرعت امکان پذیر نیست.

تفاوت ها را نشان دهید:

ــ نشان دادن ابعاد اجزای بدن کودکان به نسبت دیگران می تواند عکس ها جالبی خلق کند.

ــ غذا خوردن کودکان با کثیف کاری های آنها همیشه جالب است.

ــ پوست خیلی صاف و نازک کودک را در عکس ها نشان دهید.

ــ احساسات شدید کودکان را ثبت کنید. شادی، پریشانی، بداخلاقی، حماقت ها و شیطنت های آنها عکس زیبایی می سازند.

ــ فقط نزدیک نشوید تا جائیکه لنز دوربین شما اجازه می دهد به کودکان نزدیک شوید.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٩/٧/۱٥ - نیکنام

ویژگیهای یک دوربین دیجیتال

حتی اگر شما یک عکاس حرفه ای نباشید، برای عکاسی آماتور احتیاج به دوربینی دارید که دارای حداقل ویژگیهایی باشد. با توجه به اینکه در بازار دوربین های مختلفی با قابلیت های گوناگون یافت می شود انتخاب یک دوربین متناسب با نیاز  کار بدون داشتن یک سری اطلاعات در مورد دوربین های دیجیتال کار ساده ای نیست. در اینجا سعی شده است. کمترین امکاناتی که برای عکاسی دیجیتال لازم است را خدمتتان ارائه کنیم. البته شما می توانید با توجه به نیاز خود در هر مورد از قابلیت های بالاتری استفاده کنید.

ــ مگا پیکسل: که به رزولوشن یا کیفیت عکس شما از نظر جزئیات بستگی دارد و باید به اندازه ای باشد که برای پرینت عکس کافی باشد. اگر به این عامل توجه نشود نمی توانید از عکسهای با ابعاد بزرگ پرینت بگیرید یا قسمتی از عکس را پرینت بگیرید. حداقل مگاپیکسل برای هر پرینت با کیفیت و ابعاد بزرگ 6 مگاپیکسل است که البته این ویژگی در دوربینهای امروزی به سرعت در حال پیشرفت است.

ــ ویژگیهای خودکار (اتومات): از قبیل auto white balance, auto exposure, auto focus

ــ زوم اپتیکال 3xــ 4x: دوربینی که فقط زوم دیجیتال دارد نخرید امروزه اکثر دوربینها زوم اپتیکال دارند. توجه داشته باشید که زوم دیجیتال کاربرد چندانی ندارد.

ــ مانیتور LCD: مانیتور LCD یکی از ملزومات دوربین های دیجیتال امروزی است و این مانیتورها مرتباً در حال بهینه سازی بوده اند ولی هنوز دوربینهایی  هستند که تصویر مانیتور آنها در نور روز قابل رویت نیست. و البته هر چه ابعاد مانیتور LCD بیشتر باشد بهتر می توانید عکس های خود را بررسی کنید و در صورت لزوم عکس مجدد بگیرید.

ــ فشرده سازی (compression): فشرده سازی روشی برای کاهش حجم فایل یک عکس دیجیتال است. دوربین شما باید قابلیت تنظیم کیفیت و فشرده سازی عکسها را داشته باشد.

ــ مودماکرو: برای عکاسی از فاصله کم به این ویژگی احتیاج دارید. از جمله استفاده های آن می توان به عکاسی از گل ها و حشرات و ... اشاره کرد.

ــ فلاش اتومات: در این حالت زمانیکه نور کافی  نیست به طور اتومات فلاش روشن می شود. اگر به عکاسی با فلاش زیاد احتیاج پیدا می کنید بهتر است دوربینی بخرید که فلاش خارجی بر روی آن قابل نصب باشد. یا حداقل بتوان زاویه فلاش را تنظیم کرد. این ویژگی برای عکاسی از فاصله کم بسیار مفید خواهد بود.

ــ لامپ کمکی زوم: عبارت است از یک نور infrared یا قابل دیدن که به دوربین کمک می کند فاصله تا موضوع را تشخیص داده و از تار شدن سوژه در نور کم جلوگیری کند.

ــ حافظه قابل تعویض: دوربین شما باید از حافظه حداقل 1 گیگابایت پشتیبانی کند و حافظه آن در بازار یافت شود.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٩/٧/۱٥ - نیکنام

عکاسی در ایران

عکاسی در ایران مانند سایر پدیده های مدرنیته در دوره قاجار آغاز گردید. ظاهرا نخستین آگاهی از کتابهای عصر ناصرالدین شاه در خصوص تاریخ ورود صنعت یا فن عکاسی را در جلد سوم “مرآت البلدان ناصری” تالیف محمدحسن خان اعتمادالسلطنه ( صنیع الدوله ) می بینیم :

” …… یکی از صنایع جدیده متعلق ومنشعب از علوم طبیعی که در زمان سلطنت شاهنشاه رواج گرفته و ترقی حاصل کرده عکاسی است …………در اواخر عهد شاهنشاه مبرور محمدشاه غازی البسه الله ثوب النور مسیوریشارخان سرتیپ معلم که اکنون زبان انگلیسی وغیره مدرسه دارالفنون را معلم است با زحمت زیاد بر روی صفحه نقره عکس می انداخت و در اوایل سلطنت روحنافداه که بنای مدرسه دارالفنون شد مسیو کرشیش نمساوی معلم توپخانه قدری در روی کاغذ امتحانات عکاسی نمود. مسیو فوکتی معلم طبیعی اول کسی است که درمدرسه طهران کلدیون استعمال نمود و مسیو کارلیان که برای انتشار علم وعمل عکاسی با فرخ خان امین الدوله از پاریس به طهران آمد عکس کلدیون را شایع کرد …….”


نمایی از عکاسخانه مبارکه همایونی , عکس از بالای عمارت شمس العماره



صنعت عکاسی برروی کاغذ حساس در سال 1839 م بوجود آمد و در سال 1841 م پلاکهای شیشه برای عکاسی اختراع گردید و از قرائن موجود این اختراعات و همه انواع وسائل عکسبرداری دوسه سال پس از اینکه به بازار می آمد بطور هدیه بدست پادشاه ایران می رسید .[2]

با اطلاعاتی که از کتاب” مقالات گوناگون” تالیف دکتر خلیل خان اعلم الدوله ثقفی از یادداشتهای ریشار خان اولین عکسبرداری که اعتماد السلطنه از او نام برده حاصل می شود این است که اولین عکسبرداری برروی صفحه نقره در سال 1260 ه.ق در تبریز ، زمانی که ناصرالدین میرزا ولیعهد بود انجام شده است . دو دستگاه دوربین داگروتیپ یکی اهدایی از طرف ملکه انگلیس و دیگری هدیه امپراطور روس بود. [3]

دوره ناصری را باید دوره شکوفایی عکاسی در دوران قاجار یا ایران قرن نوزدهم میلادی دانست . ناصرالدین شاه که خود اهل ذوق و هنر بود به عکاسی علاقمند گردید و بر توسعه این فعالیت در درون دربار همت گماشت . وی با تأسیس عکاسخانه کاخ گلستان و نیز تشویق و حمایت عکاسان ، توانست تصاویر و یا به عبارتی اسناد هنری و تاریخی گرانبهایی از ایران آن روز را ثبت نماید.

هرچند که فعالیت وی به درون دربار و تربیت عکاسان درباری محدود گردید ولی تأسیس رشته عکاسی در مدرسه مبارکه دارالفنون ، نشان از اهتمام او به این امر دارد.ناصرالدین شاه به عکاسی علاقمند شد و آن را نزد کارلیان فرا گرفت . از آن پس شاه برای انجام کارهای عکاسی اش و احداث تاریکخانه برای ظهورچاپ و تهیه شیشه های حساس ، حیاط وعمارتی از ساختمانهای سلطنتی را به عکاسخانه درباراختصاص داد وبدینسان عکاسخانه مبارکه بنیاد یافت . یادداشتها و مدارک برجای مانده در کاخ گلستان، حاکی از آن است که ناصرالدین شاه با ظهور فیلم و چاپ عکس آشنا بوده و از طرفی دستخط و توضیحات وی در حاشیه بسیاری از عکسها و عبارت معروف ‹‹ خودمان انداختیم ›› نشان از فعالیت عکاسی او دارد .شاه برای اینکه عکاسخانه مدیرمسئولی هم پیداکند آقارضاخان پسرمیرزا اسماعیل ، پیشخدمت سلام وبرادر علی نقی حکیم الممالک را که ازمحرمان نزدیکان شاه بود وبنا به امرشاه فن عکاسی را نزد کارلیان به خوبی یادگرفته بود عکاسباشی و مدیرعکاسخانه مبارکه همایونی کرده ، به این فن جدید صورت جدی و رسمی داد و از این پس ازهمه اردوکشی ها، ییلاق ها ، سفرها ، مراسم سلام ، اسب دوانی ها و شهرها و طبقات مختلف مردم و رجال عکس های فراوان متعدد گرفته درآلبومها قرارداده شد ودرآلبوم خانه سلطنتی درکاخ گلستان در شمس العماره گرد آمد.

باید خاطر نشان ساخت که نمونه عکسهای دوره محمدشاه را نباید با صنعت عکاسی مرسوم امروز یکی دانست ، زیرا صنعت عکاسی ” فتوگرافی ” در سال 1265 ه.ق ( 1849م ) اختراع شده است یعنی یک سال بعد از فوت آن پادشاه ، و آنچه در عهد محمدشاه وجود داشت و ریشار خان عمل می کرد دستگاه ” داگرئوتیپ ” بود که در سال 1839 م به وجود آمده بود .[4]

عکسهای گوناگونی که دردوره ناصری برداشت شده ودرآلبومها قرارگرفته است ، جزعکس های سفرهای اروپا ، حدود 13800 قطعه که درآلبومخانه گلستان نگاهداری می شود و بنا به نظریه شهریارعدل هنرشناس ایرانی آلبومهای عکس کاخ گلستان بهترین عکس های قدیمی ایران را درزیباترین آلبومها ارائه می دهد وبدون چون و چرا آلبومخانه گلستان مهمترین مرکزجهانی عکس درباره ایران قدیم بود و عکسهای آن مسلماً بهترین وغنی ترین فتوتک های جهان کوس برابری می زنند . عکسهای آلبوم خانه گلستان تصویرگویا و زنده ایران نیمه دوم قرن 13 ه.ق و اوایل قرن 14ه.ق است و هیچ بررسی این دوره و حتی دوره های پیش ازآن بدون توجه به این عکس ها نمی تواند صورت گیرد وحفظ و صیانت ومعرفی این گنجینه فرهنگ جهانی که برارزش آن حدی نمی توان قایل شد برمسئولان و فرد فرد ملت ایران وتمام جهانیان برای همیشه لازم است . ازنمونه های منحصر بفرد این مجموعه می توان ازنگاتیوهای شیشه ای به اندازه 50×60 یاد کرد که تصویردوربین این شیشه ها و چگونگی تهیه تصویرمثبت ازآن ازطرفی و وضوح وکنتراست عالی نگاتیو از طرف دیگر تحسین برانگیز وجالب توجه است .


آلبوم متعلق به ملک قاسم میرزا ، عموی ناصرالدین شاه



قسمت پشت آلبوم ملک قاسم میرزا




آلبوم لوئیچی پشه، افسر ایتالیایی , هدیه شده به ناصرالدین شاه قاجار



یکی از عکس های داخل آلبوم اهدایی لوئیچی پشه

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٩/٥/۳۱ - نیکنام

عکاسی خیابانی

در عکاسی، خلاقیت یک فرآیند سریع و لحظه ای است، یک فوران است، یک عکس‌العمل است. گذاردن دوربین در خط آتش چشم ها، و ربودن لحظه با این جعبه کوچک هر زمان که صحنه ای شما را متحیر ساخت، قاپیدن لحظه در میان هوا، بدون کلک، بدون اینکه فرصت دور شدن به آن بدهید. انگار یک نقاشی خلق می کنید، در هر همان دم که عکسی را می‌گیرید."
هنری کارتیه برسون

 

این روزها مرا بیشتر بخاطر عکسهای منظره‌ام می‌شناسند، ولی من کارم را بصورت یک عکاس مستندنگار و فتوژورنالیست شروع کردم. این دوره عمدتا بین دهه 60 تا 70 بود. اخیرا دوباره به عکاسی در خیابان بازگشته‌ام و سعی در کشف مجدد این جنبه از عکاسی دارم.

عکاسی خیابانی و حریم خصوصی
عکاسی خیابانی مستلزم نزدیک شدن به مردم است، غالبا خیلی نزدیک. برای این که در چنین شرایط عکاسی موفق باشید شما باید در صحنه باشید، جزئی از آن، نه یک ناظر دور، و این بدان معنی است که با لنز واید عکاسی نمایید، لنزی که حداکثر 50 م.م. باشد. با یک لنز زاویه باز شما یک شریک در صحنه هستید و با تله فتو در بهترین حالت یک ناظر و در بدترین حالت یک فضول محسوب می‌شوید.
عکاسی به این طریق به معنی وارد شدن در حریم خصوصی معمول مردم است. به همین خاطر مکانهایی مانند خیابانهای شلوغ شهرهای بزرگ، میان راهها، کارناوالها، رژه‌ها و نظایر آن مکان‌های مناسبی برای این نوع عکاسی هستند.

هر چه شلوغی بیشتر باشد، محدوده حریم خصوصی افراد کوچکتر می‌شود. هر چند حریمی را که فرد برای خودش محفوظ می‌داند و انتظار دارد دیگران رعایت کند تا حد زیادی به فرهنگ هر جامعه بستگی دارد. در بعضی از کشورها بیشتر از سایر جاها مردم بصورت عادی در انظار عمومی می‌ایستند، صحبت می‌کنند و بیشتر هم را در آغوش می‌گیرند. اما قوانین ننوشته عمومی همه جا حاکم است.
در یک نمایشگاه، در میان راه یک کارناوال، در یک اتفاق ورزشی، رژه، کنسرت یا مراسم عمومی، نیاز مردم به حریم شخصی و بنابر این به تنهایی کاهش می‌یابد. سطح تحریک احساسات نیز در این گونه وقایع بالاتر است که باعث کاهش احساس نیاز به حریم بیشتر می‌شود. در بیشتر این موقعیت ها مردم سرگرمند و بنابر این راحت‌تر با موضوعات مختلف برخورد می‌کنند.
بدترین وضعیت شلوغی را می‌توان یک آسانسور پر از جمعیت تصور کرد. مردم در فضایی کوچک به صورت شانه به شانه با غریبه‌ها ایستاده‌اند. در چنین شرایطی شاید گرفتن عکس یک تعرض غیر قابل تصویر باشد، هر چند که انجام آن عملا غیر ممکن هم نیست.
اطلاع از چنین موضوعاتی برای عکاسی خیابانی موثر و جالب بسیار مهم است. اگر دوربین را در صورت کسی بگیرید که تنها روی نیمکت خالی یک پارک در حال مطالعه است، به احتمال زیاد با برخوردی خشن روبرو خواهید شد. اما می‌توانید خیلی راحت به کسی که در میان یک جمعیت در حال تماشای بازی فریزبی کودکان است حتی نزدیکتر از موقعیت قبلی شوید.

 

فرض کنید از میلیونها کارمند در کنار هم در حال کار پشت ماشین تحریرشان، یک عکس اتفاقی می‌گیرید، این عکس اگر خیلی lممتاز و عالی نباشد، حداقل یک عکس جالب خواهد بود. اما چه چیزی برای گفتن دارد؟
من فکر می‌کنم برای اینکه یک عکس خیابانی موفق باشد باید چیزی در صحنه بصورتی معنادار با عکاس حرف بزند، حتی اگر چیزی باشد که فوری هم آشکار و قابل تشخیص نباشد. عکاسی خیابانی موثر بیان یک داستان در یک عکس است، نه فقط ثبت ساده چیزی که در زمان و مکان مشخصی وجود داشته است.

چه تجهیزاتی لازم است؟
براحتی می توان گفت از هر دوربین قابل حملی می‌توان استفاده کرد. ولی از روی تجربه می توان گفت که دوربین‌های رنج فایندر بدلایل مختلفی ارجحیت دارد. این دوربینها بخاطر اندازه کوچک‌تر و قیافه خاص‌شان که در دید غیر عکاسان چندان جدی به نظر نمی‌رسند بهترند. مثلا به کسی که یک دوربین Nikon F5 با لنز 70-210mm Zoom در دست دارد عکاس حرفه‌ای می‌گویند، ولی کسی که یک Leica M6 با لنز 35mm دارد را چندان جدی نمی‌گیرند.
البته در این نوع عکاسی بیشتر روی دست عکاسی می‌شود و دوربین‌های رنج‌فایندر با بخاطر اینکه آینه متحرک و مکانیزم‌های مربوطه را ندارند، معمولا قادر به گرفتن عکسهایی شارپ‌تر در سرعت‌های یکی دو گام پایین‌تر شاتر نسبت به SLR ها هستند.

بخاطر نیاز به تغییر فاصله سریع نسبت به سوژه برای تغییر پرسپکتیو، در اختیار داشتن چند انتخاب برای لنز مهم است. بهترین راه برای تغییر سریع لنز این است که مجبور به تعویض لنز نباشید! این یعنی یک بدنه دیگر همراه داشته باشید. بدنه کوچک و سبک رنج فایندرها در این مورد نیز بسیار کمک می کند.
برای انتخاب لنز من همیشه از لنزهایی با فاصله کانونی 28 م.م.، 35 م.م.، و 50 م.م. برای عکاسی خیابانی استفاده می‌کنم. لنزهای با فاصله کانونی بلندتر به ندرت بکار می‌آیند. لنز وایدتر مانند 21 م.م. یا 24 م.م. یا حتی 12 م.م. یا 15 م.م. نیز می تواند دیدی خاص برای عکس ایجاد گندف ولی کم استفاده است. استفادهاز لنزهایی چنین واید روی دوربین های رنج فایندر نتیجه معکوس داردف چون این دوربینها برای استفادهاز چنین لنزهایی نیاز به یک منظره یاب کمکی دارند. هر چند همانند عکس چرخ و فلک که در بالا دیدید، ممکن است نتیجه کار ارزش تحمل سختی و تلاش بیشتر را داشته باشد.
(نگارنده در مورد نوع فیلم هم توضیحاتی ارائه داده بود، ولی بخاطر کمتر استفاده شدن از نگاتیو در این دوره زمانه این بخش از توضیحات از اصل مقاله ترجمه نشد. با توجه به توصیه‌ نگارنده در مورد نوع فیلم، می توان بصورت معادل استفاده از ایزو‌های بالای 400 تا 1600 و نیز استفاده از افکت‌های سیاه و سفید و رنگی مختلف را برای شرایط مختلف توصیه نمود.)

دوربین‌های جیبی
همانند هر نوع عکاسی، در این نوع نیز وسایلی ایده‌ال برای عکاسی وجود دارد که ذکر شد و وسایلی نیز هستند که می توانند فرصت‌ساز باشند. در حالی که شاید بیشتر عکاسان خیابانی موافق باشند که شاید دوربین‌های سری M لایکا بهترین وسیله برای این نوع عکاسی هستند، ولی با یک دوربین جیبی با کیفیت نیز می توان بخوبی دراین زمینه کار کرد. این دوربینها لنزهای قابل تعویض یا سریعی ندارند، اما با دوربینهای امروزی براحتی می توان با f/2.8 و فاصله کانونی 28 یا 35 م.م. با ایزو 400 عکسهای بسیار خوبی با این دوربینها تهیه نمود.
من دریافته‌ام که در هنگام سفر با قرار گرفتن در یک فضای نا آشنا ادراکات من قوی‌تر شده و فرصت‌های عکاسی بهتری را می توانم پیدا کنم.

این صحنه وقتی درایستگاه کلافام در حومه لندن منتظر ترن بودم نظر مرا بخود جلب کرد. من در حال رفتن به یک قرار ملافات برای نهار بودم و برای عکاسی کردن از قبل برنامه‌ریزی نکرده بودم. اما این صحنه پسر مدرسه‌ای که در افکارش غوطه‌ور شده بود نظر مرا بخود جلب کرد. یک دوربین کامپکت Ricoh GR1s در جیب داشتم و به واسطه همین دوربین چند ثانیه بعد چنین عکسی را در اختیار داشتم.

فنون عکاسی

 

 

سه زن – تورنتو، 2002، دوربین Leica M7 با لنز Tri-Elmar 35mm

مرموز نباشید. یک کیف دوربین بزرگ کوله‌ای عجیب و غریب همراه نبرید. یک کیف شانه‌ای کوچک که اندازه بدنه دوربین و لنز و تجهیزات ضروری جا داشته باشد کافی است. لباسی ساده و غیر فاخر بپوشید. لباسی شبیه به مردمی که می‌خواهید عکس‌شان را بگیرید بپوشید. دوربین‌تان را مخفی نکنید. بصورت مرموز و مخفیانه عکس نگیرید. از فاصله دور با لنز تله دردکی عکس نگیرید. یک ناظر یا سرک کش نباشید، بلکه در متن ماجرا مشارکت کنید.
یک روش که من هنگامی که با یک موقعیت مناسب برای عکاسی برخورد می‌کنم، استفاده می‌کنم این است که به سمت آن سوژه می‌روم و مشاهده می‌کنم و با او مشارکت می کنم. دوربین را به چشمم نزدیک می‌کنم و نور را چک می‌کنم و فوکوس را تنظیم می‌کنم، سپس آن را پایین می‌آورم و از گردن یا بازویم آویزان می‌کنم. هرگز مخفی نمی کنم که دارم عکاسی می‌کنم. سپس وقتی دیدم که ترکیب مناسبی برای عکاسی ایجاد شده است، دوربین را مقابل چشمم برده و شروع به عکاسی می کنم. با این روش من برای بهترین لحظه عکاسی آمادگی لازم را دارم و کسی ناگهان از اینکه می‌بیند من دارم عکس می‌گیرم متعجب نمی‌شود.
حالات مردم بسیار سیال است و فرصتهای ترکیبی موقعیت‌های مختلف معمولا بسیار متغیر است. شکار لحظه مناسب بخصوص وقتی بیش از یک نفر در کادر است به سختی کار یک عکاس ورزشی در عکاسی از یک حرکت لحظه‌ای ورزشی است. تا هنگامی که اتفاق مورد نظر فروکش نکرده به عکاسی ادامه دهید. تا جایی که می‌توانید عکس بگیرید. نگران فیلم نباشید (م. البته با دوربینهای دیجیتال دیگر از این لحاظ نگرانی وجود ندارد.)
نهایتا این که لبخند بنید. همیشه لبخند بزنید. اگر کسی دوست نداشت عکسش را بگیریدف عکس نگیرید. اگر کسی از جلوی دوربین فرار کرد، به حریم شخصی‌اش احترام بگذارید و سعی نکنید به هر کلکی دشه از او عکس بگیرید. لبخند بزنید و سعی نمایید شوخ باشید.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٩/٥/٢٩ - نیکنام

تحول در عکاسی با موبایل

لنز واید/ ماکرو و فیش-آی که با استفاده از حلقه مغناطیسی و لبه چسبناک بر روی لنز دوربینهای تلفن همراه نصب می شوند می توانند شیوه عکاسی با تلفنهای همراه را متحول کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، تکنولوژی تلفن همراه برای رسیدن به وضوح بالای تصویر دوربینهایش راه درازی را پشت سر گذاشته اما آنچه در نهایت به جا گذاشته ثبت تصاویری است که کیفیت و رنگ و نور آنها چندان چنگی به دل نمی زنند.     اما با کمک این لنزهای قابل نصب فیش-آی و ماکرو/ واید می توان دوربین خنثی و معمولی تلفن همراه را به دوربینی با توانایی ثبت تصاویری واید و ماکرو با وضوح بالاتر و رنگهایی شفاف تر تبدیل کرد. این لنزهای کوچک به گونه ای طراحی شده اند که بتوان آنها را به هر نوع تلفن همراهی نصب کرد. به بیانی دیگر با استفاده از حلقه ای مغناطیسی و لبه چسبنده لنز می توان آنها را بر روی لنزهای مسطح دوربین تلفن همراه وصل کرد.     با این وجود احتمال اینکه به دلیل وجود برآمدگی یا فرو رفتگی در کنار لنزهای دوربین تلفن همراه نتوان از چنین لنزهایی استفاده کرد نیز وجود دارد. از این رو می توان گفت این لنزهای کوچک تنها بر روی دوربینهایی با لنز کاملا مسطح قابلیت نصب شدن دارند. لنز واید برای عکاسی در محیطهای شلوغ، کنسرتها و مناظر طبیعی طراحی شده است و می تواند میدان دید را در حدود 40 درصد افزایش دهد.     اما زمانی که این لنز بر روی تنظیم ماکرو قرار بگیرد می توان کادرهای بسته زیبایی را از اجسام و موضوعات کوچک به ثبت رساند. فاصله لنز تا موضوع در هنگام عکاسی ماکرو با استفاده از این لنزهای کوچک 10 تا 23 میلیمتر است.     لنزهای فیش-آی نیز برای تصاویر لبه ای منحنی ایجاد کرده و زاویه دیدی 180 درجه ای به وجود می آورد، به گونه ای که انگار عکس از داخل تنگ ماهی به ثبت رسیده است. بر اساس گزارش گیزمگ، قیمت این لنزهای ماکرو/ واید و فیش-آی 20 و 40 دلار است. البته کاربران آی-فن که برای ایجاد حالت فیش-آی در عکسهای خود به دنبال راه حلی ارزان قیمت تر می گردند می توانند نرم افزارهای ویژه آی-فن را بر روی گوشی های خود نصب کنند.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٩/٥/٢٥ - نیکنام

استفاده از نانولوله های کربنی برای تهیه هیدروژن از آب دریا

گروهی از پژوهشگران ایتالیایی با استفاده از نانو لوله های کربنی موفق شدند از آب هیدروژن را برای تولید سوخت پاک به دست آورند.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاههای تریسته، پادوا و بلونیا که نتایج یافته های خود را در نیچر شیمی منتشر کرده اند با استفاده از نانولوله های کربنی الکترودهایی را ایجاد کردند که می توانند نوعی فرایند "فتوسنتز مصنوعی" را شکل دهند. در این سیستم فتوسنتز مصنوعی می توان اکسیژن و هیدروژن را از آب دریا به دست آورد.  گیاهان در فرایند فوسنتز با استفاده از آب و نور خورشید، قند و اکسیژن را تولید می کنند. اکنون این محققان موفق شدند این کاتالیزور نانویی را برای تسهیل در تقسیم مولکولهای آب به اکسیژن و هیدروژن ایجاد کنند. براساس گزارش لارپویلیکا، مولکول H2O از دیدگاه شیمیایی در فرایندی که میزان زیادی انرژی را تولید می کند از واکنش هیدروژن و اکسیژن تشکیل می شود. در طبیعت، جلبکها و برگهای گیاهان برای رسیدن به این سطح بالای انرژی از آنزیمی به نام "فتوسیستم 2" یا PsII استفاده می کنند. ساختار این آنزیم بسیار پیچیده است و بنابراین انسان نمی تواند با الهام از آن، آنزیم مشابهی را بسازد. این درحالی است که الکترودهایی که این دانشمندان از نانولوله های کربنی ساختند می توانند به روشی مداوم هیدروژن را از آب به دست آورند. قطر خارجی این نانولوله های کربنی 25 نانومتر است.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٩/٥/٢٥ - نیکنام

راهکارهایی برای بهترین عکاسی از شهاب باران

نشریه پاپ ساینس در آخرین شب از نمایش آسمانی شهاب باران برساوشی راهکارهایی را برای عکاسی موفق از چنین پدیده های آسمانی منتشر کرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، هر سال در ماه آگوست آسمان شب توسط شهاب باران برساوشی بمباران می شود، پدیده ای که برای عکاسی فوق العاده است. اما قبل از اینکه دوربینهای خود را به سوی آسمان نشانه بگیرید، چند راهنمایی ساده برای اطمینان از اینکه عکسهای زیبایی به ثبت خواهید رساند می تواند کارساز باشد: تاریکترین منطقه ممکن را بیابید: اگر در شهری بزرگ و درخشان که چراغهای متعدد خیابانهای آن را در شب به روشنی روز کرده زندگی می کنید، شانس چندانی برای عکاسی از یک شهاب سرگردان در آسمان نخواهید داشت. برای عکاسی از چنین پدیده ای نیاز به زمان نوردهی طولانی مدت و دریچه باز دیافراگم است و این به آن معنی است که نورهای محیطی به فریم عکس وارد شده و تصویر اصلی و مورد نظر عکاس را در میان شدت و فراوانی خود ناپدی خواهند کرد. در صورت امکان برای عکاسی از شهاب باران باید به خارج از شهر رفت، جایی که چراغهای خیابانها و علامتهای نئونی بسیار محدودند و یا اصلا وجود ندارند، فقط فراموش نکنید برای کار گذاشتن ابزار عکاسی و مشاهده نشانه های کوچک بر روی دوربین در تاریکی به تعدادی چراغ قوه نیز نیاز دارید. بیدار بمانید: بهترین زمان برای مشاهده شهاب باران پس از نیمه شب است اما با امتداد یافتن شب صحنه های هیجان انگیزتری برای دیدن و ثبت کردن شکل می گیرند و عکاسانی که بتوانند تا صبح بیدار بمانند می توانند عکسهای زیبایی را در آرشیو خود ثبت کنند. به کلید شاتر دست نزنید: همه می دانند که داشتن سه پایه برای نوردهی طولانی مدت حیاتی است اما ارزش یک دکلانشور یا کنترل از راه دور معمولا دست کم گرفته می شود. دور نگاه داشتن انگشت دست از کلید شاتر دوربین می تواند از مکدر شدن تصاویر جلوگیری کند، به ویژه اگر سه پایه بر روی سطحی ناهموار قرار داشته باشد. در صورتی که نخواهید یکی از ابزارهای کنترل از راه دور را خریداری کنید، می توانید از گزینه "سلف تایمر" دوربین استفاده کنید تا شاتر دوربین به خودی خود و بدون نیاز به لمس انگشتهای دست باز نگه داشته شود. جسمی را در پیش زمینه بگنجانید: اگر تمامی منظره یاب خود را با تصویر آسمان پر کنید، آنچه در انتها خواهید داشت تنها توده ای از رشته های نورانی و درخشان خواهد بود. اجسام دیگری مانند کوه ها را داخل کادر عکس قرار دهید، حتی اگر این اجسام کاملا تاریک باشند و تنها سایه ای ضد نور از آنها به جا بماند. این کار با وجود اینکه درجه سختی عکاسی را بالاتر خواهد برد، اما نتیجه عکاسی را برای شما خوشایند خواهد کرد. عکسبرداری در قالب RAW نیز می تواند بسیار کارآمد باشد زیرا بعدها می توانید "وایت بالانس" عکسهایی که در این قالب به ثبت رسانده اید را کمی تغییر دهید. از لنز پرسرعت و واید استفاده کنید: این نقاط درخشان و کوچک آسمانی برای مدت طولانی در برابر لنزهای دوربین قرار نخواهند داشت از این رو بهترین راه برای اینکه بتوان به بیشترین مدت زمان عبور آنها از برابر لنزها دست یافت، باز نگاه داشتن دریچه دیافراگم در بالاترین میزان ممکن است. از آنجایی که شهاب ها به صورت نامنظم از آسمان عبور می کنند استفاده از لنز واید می تواند فرصت عکاسی از یکی از این شهابهای درخشان را در طول شب افزایش دهد. از درجه حساسیت (ISO) مناسب استفاده کنید: در عصر دیجیتال استفاده از شیوه آزمون و خطا برای تعیین درجه درست حساسیت بسیار ساده است. هر دوربین عکاسی در برابر نوردهی در تاریکی واکنش متفاوتی دارد، از این رو از درجه حساسیت 800 آغاز کنید و آن را مطابق شرایط نوری و توانایی های دوربین  تنظیم کنید. استفاده از درجه های بالای حساسیت معمولا پارازیتهایی را در تصویر به وجود می آورد اما بهتر است از شکل گیری پارازیتهای پیکسلی درخشان و آزار دهنده در تصویر جلوگیری کرد. یکی از روشها برای این کار استفاده از تکنیک کادر تاریک است که در آن به جای ثبت یک تصویر با مدت نوردهی بالا، چند تصویر با مدت نوردهی پایین تر، مثلا 5 دقیقه ای ثبت می شوند و با حذف نرم افزاری بخشهای تاریک عکسها و ترکیب بخشهای درخشان از بروز پارازیتهای نورانی و پیکسل دار در تصویر جلوگیری می شود. زمان نوردهی را معین کنید: بیشتر دوربینهای دیجیتال با نوردهی 30 ثانیه ای مشکلی ندارند و پارازیها در این مدت زمان شکل نمی گیرند، این مدت زمان مناسبی برای جلوگیری از آغاز شکل گیری پارازیتها و خارج شدن آنها از کنترل عکاس است. همچنین نوردهی 30 ثانیه ای می تواند از تبدیل شدن ستاره ها به خطوط باریک و درخشان در تصویر جلوگیری کند. هدف خود را در آسمان شناسایی کنید: زمانی که به آسمان نگاه می کنید، شهابها از یک صورت فلکی برای مثال از صورت فلکی برساوش در آسمان شمالی سرچشمه گرفته و دیده خواهند شد. برای چند دقیقه بدون منظره یاب دوربین به آسمان نگاه کنید تا دقیقا بدانید شهابها از کدام سو و به کدام جهت در حرکتند. پشت سر هم عکس بگیرید: شهابها مانند شعله های آتش بازی کاملا غیر منتظره هستند و این ویژگی بخشی از خوشایند بودن عکاسی کردن از آنها است. از اینکه پشت سر هم عکس بیاندازید نترسید، هیچ چیز ناراحت کننده تر از این نیست که تنها چند ثانیه پس از بسته شدن دریچه شاتر شهابی درخشان از برابر دیدگان شما و دوربینتان در تاریکی آسمان گذشته و ناپدید شود.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٩/٥/٢٥ - نیکنام

صادرات در عکاسی دیجیتال!

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸۸/۱٠/۱ - نیکنام

نکاتی درباره عکاسی از چهره افراد

در این مقاله نکاتی در مورد عکاسی از چهره بیان می شود که به شما در گرفتن عکس های زیباترین و قرار گرفتن در موقعیت درست و توجه به نور و ... موارد دیگر کمک می کند.

نور

بدترین نوع نور همان نوری است که از روبرو مستقیماً به صورت فرد می تابد مانند نوری که از فلاش دوربین می تابد. به هر حال از هر وسیله ای که به عنوان منبع نور استفاده می کنید یک چیز را فراموش نکنید نور باید از پهلو بتابد و نه از روبرو یا از جاییکه دوربین قرار دارد.

نقطه ایده آل برای منبع اصلی نور جایی است که نسبت به دوربین با زاویه 45 درجه  قرار گرفته باشد. هر چه از زاویه از 45 بیشتر شود سایه ها بیشتر می شوند و اگر بخواهید این سایه ها را بیشتر کنید می توانید زاویه تابش نور نسبت به دوربین را به 90 درجه نزدیک نمایید. همین حالت برای زوایای عمودی هم صدق می کند بهتر است زاویه منبع تابش 45 نسبت به سطح افق باشد و از بالا بتابد و در صورتیکه احتیاج به خلق سایه داشتید می توانید این زاویه را به دلخواه خود تغییر دهید.

شما می توانید از یک یا سه یا حتی تعداد بیشتری منبع نور استفاده کنید مثلاً یکی سمت راست یکی سمت چپ و یک منبع نور هم در بالا قرار داشته باشد برای تنظیم شدت نور و سایه ها می توانید به سادگی آنها را دور و نزدیک کنید. اگر یک منبع نور دارید می توانید از دیوار سفید خانه خود یا صفحه های کاغذی سفید رنگ بزرگ برای بازتاب نور در سمت دیگر استفاده کنید. حال می توانید شخصی را که سوژه عکاسی است بین آن دیوار و منبع نور قرار دهید. دیوار سفید رنگ شما نور منبع را از سمت دیگر به چهره فرد منعکس می کند.

موقعیت دوربین

برای موقعیت دوربین نمی توان مانند موقعیت نور یک زاویه مشخص تعیین کرد چون موقعیت دوربین با توجه به احساسی که چهره فرد قرار است در عکس بیان کند فرق می کند. یکی از اولین زوایایی که هر عکاسی ممکن است انتخاب کند این است که شخص رو به نور بنشیند و سر خود را کمی به سمت دوربین بچرخاند.

قیافه های مختلف هر کدام یک زاویه خاص دارند که در آن وضعیت می توان بهترین عکس را از آنها گرفت بعضی ها از روبرو و بعضی ها کمی زاویه احتیاج دارند گاهی باید کمی بدن افراد را بچرخانید، اما فراموش نکنید که باید به سرعت عکس خود را بگیرید تا بهترین موقعیت را از دست ندهید.

در عکاسی از کودکان سعی کنید دوربین را در سطح چشمان آنها قرار دهید.

نکته دیگر اینکه سعی کنید به عنوان عکاس در موقعیتی قرار گیرید که پشت زمینه خیلی واضح نباشد تا تمرکز بیننده را روی چیزی غیر از سوژه اصلی به هم بزند. و در ضمن از زیبایی عکس بکاهد.

کادر را پر کنید.

و کلام آخر اینکه زمانیکه از چهره اشخاص عکاسی می کنید سعی کنید قسمت زیادی از کادر عکس را چهره فرد پر کند به اندازه کافی زوم کنید و به اندازه کافی نزدیک شوید. و می توانید بعد از عکاسی قسمتی از تصویر خود را برش بزنید که چهره فرد در آن وجود دارد. توجه داشته باشید سر فردی که از او عکس می گیرید نزدیک بالای کادر عکس باشد.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸۸/٧/۸ - نیکنام